بسم الله

بيا مهدي که مادر پهلو شکسته ات چشم انتظار توست.

سالروز شهادت بي بي دو سرا ، هست تمام هستي ، حضرت زهرا (س) بر تمامي مهدويون تسليت باد.

بسم الله

رضايت همگانى

از روزى که آدم ابوالبشر بر روى اين کره خاکى پا نهاده، هيچ حکومتى نيامده که همگان از حاکميت آن خشنود باشند. زيرا هرگز همه اهل زمين از صالحان نبوده‏اند و همه نيازهاى آنها تأمين نشده است؛ ولى در حکومت جهانى آن مصلح آسمانى همه صالح و طرفدار حکومت صالحان خواهند بود و همه نيازهاى مادى و معنوى آنها تأمين خواهد شد. بنابراين همه آسمانى‏ها و زمينى‏ها از آن خشنود خواهند بود.

رسول‏اکرم‏ صلى الله عليه و آله و سلم در اين رابطه فرمود:

"يَرْضى بِهِ ساکِنُ السَّماءِ وَ ساکنُ الْاَرضِ"؛ ساکنان زمين و آسمان از او خشنود مى‏گردند.

 و در حديث ديگرى فرمود:

"تَتَمَنَّى الأحياءُ الأمْواتَ مِمّا صَنعَ ‏اللَّهُ عزَّوجلَّ بِاهْلِ الأرضِ مِنْ خيرِهِ"؛ زندگان مرده‏هاى خود را آرزو مى‏کنند که اى کاش بودند و مى‏ديدند که خداوند چقدر به اهل زمين عنايت فرموده است.

 فرماندهان لشکرى و کشورى

يکى از مهم‏ترين عوامل موفقيت حضرت مهدى  در اداره دهکده جهانى، وجود اصحاب و ياران خاص آن حضرت مى‏باشد که از ويژگى‏هاى فراوان برخوردارند. به برخى از آنها اشاره مى‏کنيم:

امام صادق‏عليه السلام مى‏فرمايد:

گويى قائم را بر فراز منبر کوفه مى‏بينم که 313 نفر (به تعداد اصحاب بدر) در اطراف او هستند. آنها پرچم‏داران و زمامداران روى زمين از سوى خداوند هستند.

 امام باقرعليه السلام در اين رابطه فرمود:

گويى اصحاب قائم را مى‏بينم که بر شرق و غرب جهان سيطره يافته‏اند. چيزى در جهان نيست جز اينکه از آنها فرمان مى‏برد و خشنودى آنان را در هر چيزى مى‏طلبد، حتى درنگان زمين و پرندگان آسمان.

 امام صادق‏عليه السلام در وصف آنان مى‏فرمايد:

آثار سجده در پيشانى آنان آشکار است، آنها شيران روز و راهبان شب هستند. گويى بدن‏هاى آنها قطعات آهن مى‏باشد، به هر يک از آنها نيروى چهل مرد داده شده است.

اميرمؤمنان‏عليه السلام در يک تعبير بسيار بلند از ميزان شناخت آنها پرده برمى‏دارد و مى‏فرمايد:

"رِجالٌ عَرَفُوا اللَّهَ حَقَّ مَعرِفَته"؛

آنها مردانى هستند که خداى را آن‏گونه که بايد شناخته‏اند.

امام باقرعليه السلام در وصف آنان مى‏فرمايد:

"هُمُ‏ النُّجَباءُ وَ القُضاةُ و الحُکّامُ، وَ الفُقَهاءُ فىِ ‏الدّين"؛ آنها بزرگواران ، داوران ، زمامداران و کارشناسان احکام دين مى‏باشند.

اميرمؤمنان بر جوان بودن آنها تکيه کرده مى‏فرمايد:

ياران حضرت مهدى همه جوان هستند، کهنسالى در ميان آنها جز به مقدار نمک طعام و سرمه چشم نخواهد بود.

 تنها رهبر

همه آنچه پيرامون گارگزاران دولت حضرت مهدى  گفته شد؛ نشانه کوچکى از عظمت آن تنها بازمانده از حجج الهى مى‏باشد. ليکن توصيف آن امام همام ميسور نيست، که هرچه خوبان جهان دارند او به تنهايى دارد.

اگر مردم جهان به قهرمان خود عشق مى‏ورزند، هرگز قهرمانى در جهان به شجاعت و صلابت او وجود ندارد.

امام رضاعليه السلام در اين رابطه مى‏فرمايد:

حضرت مهدى از نظر جسمى به قدرى توانمند است که اگر دستش را به بزرگترين درخت روى زمين دراز کند آن را را از ريشه و بن مى‏کند و اگر در ميان کوه‏ها بانگ برآورد، صخره‏هايش فرو ريزد.

اگر يوسف کنعان به جهت جمال بى‏نظيرش، زيباترين تابلوهاى عهد کهن را به خود اختصاص داده؛ يوسف زهرا در ميان دلبران بهشتى عنوان طاووُسُ اَهْلِ ‏الجَنَّة را از آنِ خود نموده است.

 پيامبراکرم‏صلى الله عليه وآله وسلم در وصف جمالش فرمود:

"وَجهُهُ کَالْکَوکَبِ الدُّرّىّ"؛ چهره‏اش چون ستاره سحر است.

 اگر پدران و مادران با عواطف و محبّت خود نسبت به فرزند زبانزد گرديده‏اند؛ مهربانى پدران و مادران در برابر عواطف آن حضرت کم رنگ است:

امام هشتم مى‏فرمايد:

"وَ اشْفقُ عَليهم مِنْ ابائهِم و اُمَّهاتِهم"؛

مهدى موعود از پدران و مادران نسبت به امت خود مهربان‏تر است.

اگر پدران و مادران همواره نگران فرزندان هستند، او در توقيع خود به شيخ مفيد مى‏نويسد:

"اِنّا غَيرُ مُهمِلينَ لِمُراعاتِکم وَ لا ناسينَ لِذِکرِکُم"؛ ما هرگز در رعايت و حراست شما کوتاهى نمى‏کنيم و ياد شما را از خاطر نمى‏بريم.(46)

اين ويژگى‏ها او را محبوب‏ترين انسان جهان نموده، با اين حال:

در منابع عامه آمده است که:

"يُلقِى ‏اللَّهُ مَحبَّتَهُ فى صُدورِ النّاس"؛ خداوند محبتش را به دل‏هاى مردم مى‏اندازد. اگر همه دنيا در اشتياق بهشت هستند، بهشت هم در اشتياق يوسف فاطمه:

پيامبر رحمت مى‏فرمايد:

بهشت در اشتياق چهار تن از خاندان من هست که خداوند آنها را دوست دارد و به من امر فرموده که آنها را دوست بدارم. آنها عبارتند از: على‏بن‏ابى‏طالب، حسن، حسين و مهدى که عيسى‏بن‏مريم پشت سرش نماز مى‏گذارد.

پيامبر اکرم‏صلى الله عليه و آله و سلم در شب معراج جمال دل‏آراى او را ديد، از اعماق دل به او عشق ورزيد و فرمود:

"طوبى لِمَن لَقيهُ وَ طوبى لِمن اَحَبّهُ وَ طوبى لِمَن قالَ بِهِ"؛ خوشا به حال کسى که او را ديدار کند، خوشا به حال کسى که او را دوست بدارد و خوش به حال کسى که به امامت او معتقد باشد.

اميرمؤمنان‏عليه السلام بر فراز منبر کوفه، با يک دنيا شور و شعف از آن فرزند برومندش ياد کرده و مى‏فرمايد:

برترين قله شرف، درياى بيکران فضيلت، شيرِ بيشه شجاعت، ويرانگر کاخ‏هاى ستم، جهادگر هميشه پيروز، قهرمان دشمن‏شکن ...

آن‏گاه دست روى سينه نهاده مى‏فرمايد:

"هاهِ، شَوقاً اِلى رُؤيَتِهِ"؛ آه، منِ على چقدر مشتاق ديدار اويم.

و چون از ياران با صفاى يوسف زهرا سخن مى‏گويد مى‏فرمايد:

"وَ يا شَوقاهُ اِلى رُؤيَتهم فى حالِ حُضُورِ دَولتِهم"؛ آه چقدر مشتاقم که آنها را به هنگام ظهور دولتشان ديدار نمايم.

بسم الله

امنيت جهانى

در جهان کنونى، رقم بسيار بالايى از بودجه کشورها به تسليحات نظامى اختصاص مى‏يابد. در دولت حضرت مهدى  هزينه‏هاى تسليحاتى به صفر مى‏رسد و امنيت در بالاترين حدّ برقرار مى‏شود.

اميرمؤمنان‏عليه السلام مى‏فرمايد:

هنگامى که قائم قيام کند، با عدالت رفتار مى‏کند. ظلم و ستم در زمان او رخت برمى بندد، راه‏ها امن مى‏شود. زمين برکاتش را بيرون مى‏فرستد و هر حقى به صاحبش بر مى‏گردد.

 در حديث ديگرى فرمود:

يک پيرزن از عراق تا شام گام مى‏سپارد... زنبيلش بر سرش باشد، نه درنده‏اى او را مى‏آزارد و نه از چيزى هراس مى‏کند.

 امام باقرعليه السلام نيز فرمود:

يک پيرزن فرتوت از مشرق تا مغرب مى‏رود، بدون اينکه احدى براى او مانع ايجاد کند.

امام صادق‏عليه السلام در تفسير آيه شريفه "وَمَنْ دَخَلَهُ کانَ امِناً" هرکس وارد آنجا (مسجدالحرام) شود در امان خواهد بود؛

فرمود:

"فَمَنْ بايَعََهُ، وَ دَخَلَ مَعَهُ، وَمَسحَ عَلى يَدِهِ، وَ دَخلَ فى عَقْدِ اَصحابِهِ، کانَ امِناً"

هرکس با او بيعت کند و همراه او وارد مسجدالحرام شود، با او دست دهد و در زمره ياران او قرار بگيرد؛ در امان خواهد بود.

و در تفسير آيه شريفه "سيروا فيها لَيالِىَ وَ ايَّاماً امِنينَ"؛ بگو: شبها و روزها در آنجا با ايمنى کامل سير کنيد؛فرمود:

"مَعَ قائِمِنا اَهلَ‏ البَيْتِ"؛ همراه با قائم ما اهل‏بيت.

اين دو حديث بسيار جالب است. چراکه بدون اين توضيح، معناى آيه درست نمى‏شود.

 امام صادق در مقام تشريح گستره عدل مهدوى فرمود:

"وَ اصْطَلَحتِ السِّباعُ وَ الْبَهائِمُ"؛ حتى درندگان و حيوانات با يکديگر آشتى مى‏کنند.

 عدالت فراگير

روايات در مورد عدل فراگير که توسط حضرت مهدى  در گستره زمين برقرار مى‏شود، بسيار فراوان است. در 148 حديث به اين تعبير آمده است:

"يَمْلَاُ الاَرضَ قِسطاً وَ عَدلاً کَما مُلِئَت جَوراً وَ ظُلما"ً؛ زمين را پر از عدل و داد مى‏کند، همانگونه که پر از جور و ستم شده باشد.

امام صادق‏عليه السلام درباره فراگير بودن عدل مهدوى فرمود:

اَما وَ اللَّهِ ليَدْخُلَنَّ عَلَيْهِم عَدلُهُ جَوْفَ بُيُوتِهِمْ کَما يَدْخُلُ الحَرُّ وَ القَرُّ؛

به خدا سوگند عدالت آن حضرت از درهاى بسته بر خانه‏هاى آنها وارد مى‏شود، آنگونه که سرما و گرما به داخل خانه‏ها نفوذ مى‏کند.

رفاه همگانى

امام باقرعليه السلام در مورد فقرزدائى آن حضرت مى‏فرمايند:

"وَ لا غارِماً اِلّا قَضى دَيْنَهُ"؛ هيچ شخص مقروضى در روى زمين باقى نمى‏ماند جز اينکه قرض او را ادا مى‏کند.

 و در مورد رفع تبعيضات فرمود:

"اِذا قامَ قائِمُنا اِضْمَحَلَّتِ القَطائِع"؛ چون قائم ما قيام کند، تيول و قطايع برچيده شود.

 امام صادق‏عليه السلام در مور ريشه‏کن شدن فقر مى‏فرمايد:

هر يک از شما به دنبال کسى مى‏گردد که او را صله کند و زکاتش را بپذيرد، ولى هرگز کسى را پيدا نمى‏کند که زکات را از او بپذيرد، زيرا همگان از فضل پروردگار بى‏نياز مى‏شوند.

رسول‏اکرم‏صلى الله عليه وآله وسلم در مورد رفاه عمومى در عهد آن حضرت مى‏فرمايد:

امت من در زمان او آنقدر در نعمت فرو مى‏روند که هرگز چنين نعمت و رفاهى ديده نشده، خداوند آسمان را سيل‏آسا براى آنها فرو مى‏ريزد و زمين چيزى از گياه و ميوه‏جاتش را ذخيره نمى‏کند.

 آبادانى جهان

در روايات فراوان آمده است که مهدى  حکومت واحد جهانى را بر اساس عدالت و آزادى، بنيان مى‏گذارد و جهان را سرسبز و خرم مى‏نمايد:

اميرمؤمنان‏عليه السلام در اين رابطه مى‏فرمايد:

يک خانم در ميان عراق و شام گام مى‏سپارد، هرگز قدمى جز بر روى سبزيجات نمى‏گذارد.

امام باقرعليه السلام پيرامون آبادانى جهان در عصر صاحب‏الزمان‏عليه السلام مى‏فرمايد:

"فَلا يَبْقى فِى الارْضِ خَرابٌ اِلّا عَمَّرَه"؛

در روى زمين ويرانه‏اى نمى‏ماند جز اينکه آنرا آباد مى‏سازد.

اميرمؤمنان‏عليه السلام در مورد زيباسازى و سالم‏سازى شهرها مى‏فرمايد:

جاده‏هاى اصلى را توسعه مى‏دهد، آنها را به 60 ذراع مى‏رساند ... هر پنجره‏اى که به سوى خيابان باشد مسدود مى‏کند. هر بالکن، ناودان و فاضلابى که به طرف خيابان باشد مسدود مى‏کند.

 امام باقرعليه السلام در مورد خدمت‏رسانى دولت مهدوى مى‏فرمايد:

فرمان مى‏دهد که از پشت حرم امام حسين‏عليه السلام رودى را به سوى نجف‏اشرف حفر کنند تا آب وارد نجف شود. آن‏گاه بر دهانه‏هاى آن پل‏ها و آسياب‏ها مى‏سازد.

بسم الله

 در آمد

در تورات، انجيل، زبور و ديگر کتب آسمانى نکات برجسته و زيبايى پيرامون سيماى حکومت جهانى حضرت بقيةاللَّه - ارواحنا فداه - آمده که شرح آن به روايت قرآن کريم چنين است:

"وَ لَقَدْ کَتَبْنَا فِى الزّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الارْضَ يَرِثُها عِبادِىَ الصَّالِحُونَ"

ما بعد از ذکر - تورات - در زبور نيز نوشتيم که زمين را بندگان شايسته‏ام به ارث مى‏برند.

اطلاع‏رسانى گسترده‏اى که در کتب آسمانى توسط پيامبران الهى پيرامون وضعيت جهان در دولت حضرت مهدى  آمده؛ بسيار حائز اهميت است و خود نيازمند تأليف کتابى مستقل مى‏باشد.

بيش از 300 آيه قرآن در احاديث پيشوايان به ظهور حضرت مهدى  و اوضاع جهان در عصر موعود تفسير شده که به دليل رعايت اختصار از همه آنها صرف‏نظر مى‏کنيم.

بيش از يک هزار حديث از پيشوايان معصوم به نويدهاى مربوط به موعود و وضع جهان در عصر آن کعبه مقصود اختصاص دارد.

ما در بخش پايانى اين نوشتار تنها به شمارى از احاديث وارده پيرامون مطالب طرح شده در اين مقال اشاره مى‏نمائيم:

 شکوفايى علم و فرهنگ

روايات فراوانى به توسعه بسيار گسترده دانش و فرهنگ در عصر ظهور اشاره نموده، از قبيل:

امام صادق‏عليه السلام مى‏فرمايد:

دانش 27 حرف است، همه آنچه پيامبران آورده‏اند دو حرف است، تا به امروز مردم جز با دو حرف آشنا نشده‏اند، هنگامى که قائم  قيام مى‏کند، 25 حرف ديگر را بيرون آورد و در ميان مردم منتشر نمايد، آن دو حرف را نيز به آنها پيوست مى‏کند تا همه 27 حرف منتشر گردد.

هنگامى که برق اختراع شد، يک علم به هزاران علم موجود افزوده شد و چهره جهان تغيير يافت. چنانکه با راه‏اندازى اينترنت در جهان معاصر، ارتباطات جهانى به کلّى دگرگون گرديد. بر اساس حديث فوق مهدى موعود بر دانش موجود 12/5 برابر، يعنى 1250% خواهد افزود که با اين بيان ترسيم جهان در عصر موعود براى ما غيرممکن است.

حضرت در حديث ديگرى فرمود:

هنگامى که قائم ما قيام کند، زمين با نور صاحبش روشن گردد. مردم از نور خورشيد بى‏نياز شوند، شب و روز يکسان گردد و تاريکى رخت بَربندد.

اين روايت با آيات قرآنى دقيقاً منطبق مى‏باشد.

 در احاديث عامّه آمده است:

بعد از شما اقوامى خواهد بود که زمين در زير گامهاى آنها نَوَرديده مى‏شود و جهان براى آنها گشوده مى‏گردد ... اگر يکى از آنها بخواهد در يک ساعت به شرق دنيا يا غرب دنيا برود خواهد توانست.

 امام صادق‏عليه السلام در ترسيم مراسم بيعت مى‏فرمايد:

در شب 23 رمضان به نام قائم منادى آسمانى ندا سر دهد، و در روز عاشورا که روز شهيد شدن حسين‏بن على‏عليه السلام است قيام مى‏کند. گويى او را با چشم خود مى‏بينم که در روز شنبه دهم محرم در ميان رکن و مقام ايستاده، جبرئيل در پيشاپيش او ندا مى‏کند: "بيعت براى خدا" پس پيروانش از اقطار و اکناف جهان به سوى او سرازير مى‏شوند، زمين زير پاى آنها درنورديده شود، تا با او بيعت کنند.

در اين حديث احتمال اين معنى هست که منظور از درنورديده شدن زمين، طىّ‏الأرض باشد. ولى در حديث قبلى بى‏گمان پيشرفت صنعت و تکنيک منظور شده، زيرا آنجا قيد يک ساعت دارد، در حاليکه در طىّ‏الأرض صحبت از ساعت و دقيقه نيست. چراکه در يک لحظه انجام مى‏پذيرد.

 رشد عجيب فناورى

در مورد سيماى شگفت جهان در عصر حضرت صاحب‏الزمان ‏عليه السلام احاديث فراوان از پيشوايان معصوم رسيده که پيشرفت فناورى جهان را به شکل شگفت‏آورى ترسيم نموده‏اند و اينک چند نمونه:

امام باقرعليه السلام در حديث معتبر و مورد استنادى مى‏فرمايد:

چون قائم ما قيام کند خداوند بر توان ديد و شنيد شيعيان ما مى‏افزايد، بطوريکه در ميان آنها و قائم پيکى نخواهد بود. او براى آنها سخن مى‏گويد و آنها در هر جايى که هستند سخنانش را مى‏شنوند و به چهره‏اش مى‏نگرند.

 امام صادق‏عليه السلام در همين رابطه فرمود:

در زمان قائم شخص مؤمن که در مشرق باشد، برادرش را که در مغرب باشد مى‏بيند.

در عصر فن‏آورى اطلاعات و ارتباطات فهم اين احاديث بسيار ساده است. ولى در دوران ائمّه‏عليهم السلام دانستن آن بسيار سخت بوده، و راويان حديث تنها در پرتو ايمان راسخ به امام معصوم آنها را پذيرفته و براى نسل بعدى نقل کرده‏اند. اگرچه ما مطمئن نيستيم که آيا اين صحنه‏هاى شگفت در اثر پيشرفت سريع فناورى است يا در پرتو اعجاز امام‏عليه السلام؟! به هر حال سيماى جهان در عصر موعود اينگونه خواهد بود.

امام صادق‏عليه السلام فرود آمدن حضرت مهدى  را به هنگامه ظهور اينگونه تشريح مى‏کند:

"يَنْزِلُ فى سَبْعِ قُبابٍ مِنْ نُور"

او در هفت خيمه از نور فرود مى‏آيد.

جالب توجه است که امروزه به بشقاب‏هاى پرنده نيز قباب مى‏گويند.

و در احاديث عامّه آمده است:

"وَ تُکَلِّمُ الرَّجُلَ عَذَبَةُ سَوْطِهِ وَ شِراکُ نَعْلِهِ، وَ تَخْبِرُهُ بِما اَحْدَثَ اَهْلُهُ بَعْدَهُ"

منگوله شمشير و بند کفش با انسان سخن مى‏گويد و به او خبر مى‏دهد که خانواده‏اش بعد از او چه کارى انجام داده‏اند.

ظرافت و لطافت حديث بر همگان روشن است و جالب توجه است که در عصر رسالت هرگز چنين معنائى به ذهن احدى خطور نمى‏کرد تا آن را جعل کند. لذا محققان معتقدند که در اينگونه احاديث به بررسى سند نيازى نيست.

  بهداشت جهانى

عليرغم اين همه پيشرفت چشم‏گير پزشکى، پيدايش تخصّص‏هاى فراوان، کشف آثار شگفت گياهان در معالجه امراض؛ در عين حال همه روزه شاهد رشد سريع بيمارى‏ها و پيدايش امراض گوناگون ناشناخته هستيم. ولى در عصر موعود پيشرفت علم پزشکى و گستره بهداشت جهانى به حدى مى‏رسد که آمار بيماران در جهان به صفر مى‏رسد.

امام صادق‏عليه السلام در اين رابطه مى‏فرمايد:

"لايَبْقى عَلى وَجهِ الأرضِ أَعْمى وَ لامُقْعِدٌ وَ لا مُبْتلى"